...πάμε στο Θέατρο...online: Θέατρο "Ακαδημίας Πλάτωνος" σχεδΟν ( εμπνευσμένο...: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ σχεδΟν ( εμπνευσμένο από το « Πηγαινέλα » του Σάμιουελ Μπέκετ ) Κ οντεύει ο καιρός που θα τα ξεχάσεις όλαύει ο κα...
Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2016
Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2016
Οι Ταινίες της Φίνος Φίλμ - Ούτε γάτα ούτε ζημιά
του 1955
http://www.finosfilm.com/
Οι Ταινίες της Φίνος Φίλμ
Εκατό ογδόντα επτά [187] ταινίες με την σφραγίδα του Φιλοποίμενα Φίνου, ξεδιπλώνονται για πρώτη φορά διαδικτυακά με λεπτομερή στοιχεία, περιλήψεις, κριτικές αλλά και πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Ταινίες που νίκησαν το χρόνο, τόσο για την καλλιτεχνική όσο και για την εμπορική τους αξία, αφού στέκονται ακόμα στην κορυφή και συνεχίζουν να ζωγραφίζουν πλατιά χαμόγελα σε μικρούς και μεγάλους.
Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2016
Επενδύοντας όχι στον φόβο αλλά στην ενσυναίσθηση
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΝΕΑ
Καλλιεργώντας τη φυσική μας προδιάθεση για ενσυναίσθηση
H ενσυναίσθηση και η αλληλεγγύη σε άτομα που ανήκουν σε διαφορετικές από εμάς εθνοτικές ομάδες είναι κάτι που μαθαίνεται και καλλιεργείται.
Αρκούν λίγες θετικές εμπειρίες και προσωπικές επαφές με μέλη αυτής της αλλοεθνούς ομάδας!
Μολονότι αυτό ήταν εμπειρικά γνωστό από πολύ παλιά, πριν από μερικές ημέρες επιβεβαιώθηκε και επιστημονικά χάρη στη συνεργασία δύο ερευνητικών ομάδων που εργάζονται στο πανεπιστήμιο της Ζυρίχης και στο University College του Λονδίνου.
Τα συμπεράσματα των ερευνών τους καταγράφονται στο σημαντικό άρθρο με τίτλο «Πώς η παιδεία διαμορφώνει τον ενσυναισθητικό εγκέφαλο» (How learning shapes the empathic brain) που μόλις δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Proceedings of the National Academy of Sciences».
Με τον όρο «ενσυναίσθηση» η σύγχρονη επιστήμη περιγράφει τη σχεδόν μαγική ικανότητά μας να αναγνωρίζουμε, και κυρίως να βιώνουμε σε πρώτο πρόσωπο, τις εσωτερικές και προσωπικές εμπειρίες των άλλων.
Αυτή η αδιαφανής και μέχρι πρόσφατα συστηματικά υποβαθμισμένη βιο-ψυχολογική μας ικανότητα αποτελεί σήμερα αντικείμενο πολλών ερευνών στο πεδίο των Νευροεπιστημών.
Τα τελευταία χρόνια, χάρη σε αυτόν τον διεπιστημονικό τομέα έρευνας, αρχίσαμε όχι μόνο να αναγνωρίζουμε τη σημασία αλλά κυρίως να κατανοούμε τις νευροφυσιολογικές προϋποθέσεις και τις λειτουργίες του φαινομένου της ενσυναίσθησης.
Συνεπώς, η ενσυναίσθηση δεν είναι απλώς ένας νεολογισμός αλλά μια θεμελιώδης -δηλαδή έμφυτη- νοητική λειτουργία καθώς και το αναφαίρετο συστατικό στοιχείο των διαπροσωπικών ή των κοινωνικών μας σχέσεων.
Οι εκδηλώσεις όμως αυτής της εγγενούς ικανότητας επηρεάζονται σημαντικά από εξωγενείς-κοινωνικούς παράγοντες και ρυθμίζονται από τις εμπειρίες και τα βιώματά μας.
Για παράδειγμα, οι προδιαμορφωμένες απόψεις ή οι προκαταλήψεις μας μπορεί να επηρεάζουν το πόση ενσυναίσθηση επιδεικνύουμε στις κοινωνικές μας σχέσεις.
Οταν θεωρούμε ότι ένα θύμα είναι συνυπεύθυνο για τις πράξεις που του προκάλεσαν οδύνη, τότε η ενσυναίσθησή μας προς το πρόσωπο αυτό θα είναι μικρότερη απ’ ό,τι απέναντι σε ένα θύμα που θεωρούμε ότι δεν φέρει καμία ευθύνη για τις πράξεις του.
Ακόμη πιο ισχυρές όμως αποδεικνύονται οι προκαταλήψεις που σχετίζονται με συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες (οικογένεια, έθνος, κοινωνική τάξη, μορφωτικό επίπεδο).
Ετσι, σύμφωνα με όλες τις έρευνες, οι εκδηλώσεις της ενσυναίσθησης είναι σαφώς μειωμένες απέναντι στους «ξένους», απέναντι δηλαδή σε άτομα που προέρχονται από διαφορετικές εθνικές, θρησκευτικές ή πολιτισμικές ομάδες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζουν σήμερα οι Ευρωπαίοι το μεγάλο κύμα προσφύγων και οικονομικών μεταναστών από την ευρύτερη Μέση Ανατολή.
Η συμπεριφορά της πλειονότητας των Ευρωπαίων, με εξαίρεση ίσως τους Ελληνες, όταν δεν εκδηλώνεται ανοιχτά ως ρατσιστική προκατάληψη, χαρακτηρίζεται από αδυναμία ενσυναίσθησης απέναντι στην οδύνη και τα προβλήματα αυτών των κατατρεγμένων ανθρώπων.
Αυτή η οδυνηρή εθνικοπολιτική συγκυρία αναδεικνύει πόσο σημαντική και επίκαιρη είναι στις μέρες μας η έρευνα της Γκριτ Χάιν (Grit Hein), του Φίλιπ Τόμπλερ (Philippe Tobler), του Γιαν Ενγκελμαν (Jan Engelmann) και του Μάριους Βόλμπεργκ (Marius Vollberg).
Το γεγονός ότι συνήθως εκδηλώνουμε μειωμένη ενσυναίσθηση απέναντι στους «ξένους», ιδιαίτερα όταν προέρχονται από άλλες εθνότητες (αλλοδαποί), συμβάλλει στην ενίσχυση των ξενοφοβικών αισθημάτων και των ρατσιστικών συμπεριφορών στις δήθεν πολυπολιτισμικές κοινωνίες μας.
Αντιστρόφως, η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης ενδέχεται να εξυπηρετεί τις πιο ειρηνικές κοινωνικά σχέσεις αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας.
Επενδύοντας όχι στον φόβο αλλά στην ενσυναίσθηση
Με την έρευνά τους η Γκριτ Χάιν και οι συνεργάτες της θέλησαν να διαπιστώσουν αν θα μπορούσε να αποδειχτεί πειραματικά ότι αυτό το έλλειμμα ενσυναίσθησης και οι ρατσιστικές προκαταλήψεις που αυτό συνεπάγεται θα μπορούσαν να ξεπεραστούν ή, έστω, να περιοριστούν μέσα από εναλλακτικές μαθησιακές εμπειρίες-πρακτικές.
Με άλλα λόγια, θέλησαν να αποκαλύψουν τις εγκεφαλικές δομές που εμπλέκονται τόσο στις αρνητικές-φοβικές όσο και στις θετικές συμπεριφορές αλληλεγγύης.
Για τον σκοπό αυτό υπέβαλλαν πολλούς εθελοντές σε ένα κατάλληλα σχεδιασμένο τεστ ενώ, παράλληλα με τις απαντήσεις, κατέγραφαν λεπτομερώς τη δραστηριότητα ορισμένων εγκεφαλικών περιοχών που, από καιρό, ήταν γνωστό ότι δραστηριοποιούνται στις εκδηλώσεις ενσυναίσθησης.
Πιο συγκεκριμένα, κατέγραφαν την εγκεφαλική ενεργοποίηση των εθελοντών πριν και μετά τις απαντήσεις στο τεστ, το οποίο συνίστατο στο να παρακολουθούν τα μέλη της ομάδας τους ή τα μέλη μιας ομάδας ξένων ενώ δέχονταν στην παλάμη των χεριών τους αβλαβείς αλλά ενοχλητικές ηλεκτρικές εκκενώσεις.
Ολοι οι εθελοντές που συμμετείχαν είχαν οι ίδιοι δεχτεί, κατά την πρώτη φάση εκμάθησης, μια σειρά από τέτοιες ενοχλητικές ηλεκτρικές εκκενώσεις ώστε να γνωρίζουν το δυσάρεστο συναίσθημα που προκαλείται από αυτές.
Στη δεύτερη φάση του πειράματος, αυτές οι δυσάρεστες ηλεκτρικές εκκενώσεις μπορούσαν να αποφευχθούν αν ένας εθελοντής από την ομάδα των ξένων επέλεγε να παρέμβει για να βοηθήσει ένα μέλος από την άλλη ομάδα.
Εξετάζοντας τα αποτελέσματα των πειραμάτων διαπίστωσαν ότι όποτε οι εθελοντές είχαν βοηθηθεί ώστε να αποφεύγουν τις ηλεκτρικές εκκενώσεις -έστω και δυο τρεις φορές μόνο!- μόλις έβλεπαν κάποιο μέλος από την ομάδα των ξένων να δέχεται ηλεκτρικές εκκενώσεις ο εγκέφαλός τους αντιδρούσε με έντονα αισθήματα ενσυναίσθησης, τα οποία απουσίαζαν κατά την πρώτη φάση του πειράματος. Ούτε λίγο ούτε πολύ, όλα τα άτομα είχαν μάθει να βιώνουν και να επιδεικνύουν μεγαλύτερη ενσυναίσθηση για τους «ξένους»!
Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό το πείραμα υποδεικνύει σαφώς ότι για την ενεργοποίηση της εγκεφαλικής ενσυναίσθησης αρκούν λίγες μόνο «θετικές» προσωπικές εμπειρίες επαφής με τα μέλη της ομάδας των ξένων.
Επιπλέον, διαπίστωσαν ότι «αυτές οι θετικές εμπειρίες με τους ξένους μεταδίδονται ταχύτατα ανάμεσα στα μέλη που ανήκουν στην ίδια ομάδα», όπως επισημαίνει η Γκριτ Χάιν.
Ποιο πρακτικό-πολιτικό συμπέρασμα προκύπτει από αυτήν την ενδιαφέρουσα έρευνα; Οτι η βελτίωση των κοινωνικών σχέσεων που αναπτύσσουμε με άτομα που ανήκουν σε «ξένες» εθνικές, πολιτισμικές και θρησκευτικές παραδόσεις είναι εφικτή μόνο όταν πολλαπλασιάζονται οι ευκαιρίες για προσωπική επαφή και σχέση ανάμεσα στα μέλη των διαφορετικών εθνικών-κοινωνικών ομάδων.
Και όποτε αυτό το κοινό αίσθημα αντικαθιστά τον προγενέστερο φόβο του άλλου ή του ξένου, τότε μόνο αναδύονται ελεύθερα τα θετικά αισθήματα της αλληλεγγύης και της ενσυναίσθησης.
Σε μια εποχή κοινωνικής βαρβαρότητας όπως η σημερινή, όπου ο τυφλός οικονομικός ανταγωνισμός συνοδεύεται από τον ακραίο και ανερυθρίαστο εγωτισμό, ένας όλο και μεγαλύτερος αριθμός ατόμων οδηγείται σε μια ναρκισσιστική ή, ακριβέστερα, αυτιστική κωφότητα απέναντι στον πόνο και τα δεινά των συνανθρώπων μας.
Ωστόσο, αυτή η εσωστρεφής και αυτάρεσκη αναζήτηση του «πραγματικού» εαυτού μας αποδεικνύεται συνήθως μάταιη, καθώς το αίτημα της «εγωτικής αυτογνωσίας» δεν έχει κανένα απολύτως νόημα εκτός της κοινωνίας και εκτός της Ιστορίας.
Τα παιδιά από άθρησκες οικογένειες είναι πολύ πιο φιλεύσπλαχνα και αλτρουιστικά
Το αίνιγμα της μουσικοφιλίας
Πάνω απ' όλα, η Ανθρωπιά!
Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2015
Οι ασθενείς (ασφαλισμένοι, ανασφάλιστοι, άνεργοι) πληρώνουν όλο και περισσότερα για να βρουν την υγειά τους ακόμη και στα «δημόσια» Νοσοκομεία, αναφέρει το Σωματείο Εργαζομένων στον "Ευαγγελισμό"
(Yποδειγματική δράση: Οι εργαζόμενοι του Νοσοκομείου "Ευαγγελισμός" αποκλείουν τα ταμεία για να μην πληρώνουν οι πολίτες! Όμοιες δράσεις πρέπει να αναπτυχθούν παντού! Όπου είναι δυνατόν και όπου εξυπηρετούνται άνθρωποι του λαού!
Λαϊκές δυνάμεις θα ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ πλέον πράγματα και καταστάσεις... ............... -Δ.Τζ.)
Οι εργαζόμενοι του "Ευαγγελισμού" αποκλείουν τα ταμεία για να μην πληρώνουν οι πολίτες… >| Μια τολμηρή και γενναία απόφαση έλαβε το Σωματείο Εργαζομένων του νοσοκομείου "Ευαγγελισμός": Μπροστά στην απόλυτη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού, το Σωματείο αποφάσισε να γίνει αποκλεισμός των ταμείων του νοσοκομείου ώστε κανένας εργαζόμενος, άνεργος, ανασφάλιστος, συνταξιούχος (και εργαζόμενος του Ευαγγελισμού) που προσέρχεται στη Γενική Εφημερία να μην πληρώνει για εξετάσεις.
Με αυτόν τον τρόπο, οι εργαζόμενοι, όπως αναφέρουν, θωρακίζουν το δημόσιο χαρακτήρα του ΕΣΥ, ενώ ζητούν από τους συναδέλφους τους να μην γίνουν έμποροι στην υγεία, καλώντας παράλληλα και τους πολίτες να στηρίξουν την απόφαση αυτή.
Είναι πια πασίγνωστο ότι οι ασθενείς (ασφαλισμένοι, ανασφάλιστοι, άνεργοι) πληρώνουν όλο και περισσότερα για να βρουν την υγειά τους ακόμη και στα «δημόσια» Νοσοκομεία, αναφέρει το Σωματείο Εργαζομένων στον "Ευαγγελισμό" και συνεχίζει: «Εξωτερικοί ασθενείς άμεσα ή έμμεσα μέσω των χρεοκοπημένων -από τις κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών- ταμείων, πληρώνουν παχυλά για φάρμακα και πανάκριβες εξετάσεις (το ίδιο ισχύει βέβαια και για τους εργαζόμενους στο νοσοκομείο). Και μπορεί η προηγούμενη κυβέρνηση να κατήργησε το επαίσχυντο «5ευρο εισιτήριο» στα νοσοκομεία, ωστόσο ήδη πολλές από τις εξετάσεις εξαιρούνται από την κάλυψη των ασφαλιστικών ταμείων και πληρώνονται απευθείας από την τσέπη μας!
Παράλληλα, έπειτα από το συνεχιζόμενο κλείσιμο τμημάτων, εργαστηρίων αλλά της μη επιδιόρθωσης ιατρικών μηχανημάτων στα νοσοκομεία (λόγω υποστελέχωσης και υποχρηματοδότησης), ολόκληρο πλέγμα εξετάσεων περνάει καθαρά και αποκλειστικά στον ιδιωτικό τομέα! Αποδείχτηκε αυτό που προ τριετίας καταγγείλαμε, ότι το κλείσιμο νοσοκομείων στo κέντρο της Αθήνας, που επιτελούσαν σημαντικό έργο (π.χ. Πολυκλινική, Πατησίων, το 7ο όπως & το 3ο θεραπευτήριο ΙΚΑ) μαζί με το κλείσιμο χιλιάδων κρεβατιών, εκατοντάδων τμημάτων και κλινικών πανελλαδικά, είναι δώρο στους εργολάβους & μεγαλεμπόρους της υγείας, είναι η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συνεχίζει να υλοποιεί και αυτή η συγκυβέρνηση με τον ασφυκτικό έλεγχο της Τρόικα.
Με το νόμο για την «ολοήμερη λειτουργία» νέα χαράτσια καθιερώθηκαν ήδη, ενώ ταυτόχρονα, μειώθηκαν δραματικά τα κονδύλια για λειτουργικές δαπάνες, π.χ. στον "Ευαγγελισμό" πάνω από 50% την τελευταία πενταετία. Η κυβέρνηση απομυζά ζεστό χρήμα από τους ασθενείς που προσέρχονται στο Νοσοκομείο προκειμένου να καλύψει δαπάνες για τις οποίες έχουμε πληρώσει όλοι μας δυο και τρεις φορές (με άμεσους κι έμμεσους φόρους και με κρατήσεις).
Το Σωματείο μας, μπροστά σ” αυτή τη λαίλαπα, αποφάσισε να γίνει αποκλεισμός των ταμείων του νοσοκομείου ώστε κανείς εργαζόμενος – άνεργος – ανασφάλιστος – συνταξιούχος (και εργαζόμενος του Ευαγγελισμού) που προσέρχεται στη Γενική Εφημερία να μην πληρώσει για εξετάσεις.
Καλούμε ασθενείς και συναδέλφους υγειονομικούς (που κι αυτοί πλήττονται το ίδιο) να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους και ΝΑ ΑΝΤΙΠΑΛΕΨΟΥΝ ΤΗ ΒΑΡΒΑΡΗ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ. ΚΑΝΕΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΝΑ ΜΗ ΔΕΧΘΕΙ να γίνει έμπορος της Υγείας”. ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΗ ΔΕΧΘΕΙ να γίνει “εισπράκτορας χαρατσιών σε βάρος των λαϊκών οικογενειών.
Τηρώντας τον όρκο του Ιπποκράτη, την ευθύνη μας απέναντι σ” αυτούς που έρχονται σε μας την ώρα της ανάγκης τους, αλλά κι απέναντι σ” αυτούς που μας εξέλεξαν, δηλώνουμε: ΔΕΝ αποδεχόμαστε την αντίληψη ότι οι εργαζόμενοι οφείλουν να πληρώνουν για να έχουν περίθαλψη”. Αυτά που σήμερα μας παρέχονται, είναι ένα πολύ μικρό μέρος από αυτά που ήδη έχουμε πληρώσει και ένα πολύ μικρότερο μέρος από τον τεράστιο πλούτο που παράγουμε εμείς οι ίδιοι και τον κλέβουν οι πλουτοκράτες. Σήμερα, υπάρχουν όλες οι δυνατότητες για να καλυφθούν οι σύγχρονες ανάγκες στην Υγεία – Πρόνοια.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ενωμένοι να χαράξουμε τη δική μας γραμμή αντίστασης! Υπερασπιζόμαστε όχι μόνο τα εργασιακά μας δικαιώματα, αλλά και το δικαίωμα όλων μας για αποκλειστικά ΔΗΜΟΣΙΑ & ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ με υψηλού επιπέδου υπηρεσίες. Μη σταθείς απέναντι μας – Μη μένεις αδιάφορος! Στάσου πλάι μας, διαδήλωσε μαζί μας, απαίτησε μαζί μας ΔΗΜΟΣΙΑ & ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ! Η ΥΓΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ!».
Πηγή: www.ygeiapress.gr από inred.gr
Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2015
Ζαχαρίας Καρατζάς: "Το ημερολόγιο ενός σωφρονιστικού υπαλλήλου"
ΒΙΒΛΙΟ & ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
Γράφει η Αιμιλία Πανταζή
Ο Ζαχαρίας Καρατζάς είναι Παιδαγωγός και Κοινωνικός Λειτουργός. Μετεκπαιδεύτηκε, δύο φορές, ως υπότροφος της Ιταλικής κυβέρνησης στο Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου της Ρώμης και στην Ανωτέρα Σωφρονιστική Σχολή του Ιταλικού Υπουργείου Δικαιοσύνης. Υπηρέτησε στα αναμορφωτήρια –μετέπειτα σωφρονιστικά καταστήματα ανηλίκων- σε φυλακές της Ελλάδας και της Ιταλίας.
35 χρόνια υπηρεσίας χρειάστηκαν για να περιμαζώσει δύσκολα βιώματα και να δημιουργήσει το βιβλίο «Ξεφυλλίζοντας το Ημερολόγιο ενός Σωφρονιστικού Υπαλλήλου», εκδόσεις Στέφανος Δ. Βασιλόπουλος.
Τι συμβαίνει στις φυλακές ανηλίκων αλλά και ενηλίκων; Διαβάστε μερικά αποσπάσματα του βιβλίου...
Με θεούς και δαίμονες τα βάζουν οι κρατούμενοι -μικροί και μεγάλοι- ώστε να μπορέσουν να βγουν κάποια μέρα από τις φυλακές. Με θεούς και δαίμονες για να μείνουν ζωντανοί. Για να μη χαπακώνονται και για να μη μαστουρώνουν. Μόνον με χάπια μπορούν να είναι ήρεμοι και να αντιμετωπίζουν όλους εκείνους τους υπερεξουσιαστές δεσμοφύλακες.
Ο Γιάννης αυτοκτόνησε
Ο Γιάννης Μ., ένα δεκαεπτάχρονο αγόρι, τελείωσε το Αναμορφωτήριο, αλλά δεν είχε οικογένεια να τον περιμένει. Μην έχοντας να πάει που, παρέμενε στο Αναμορφωτήριο. Τον στέλναμε σε κάποια εξωτερική εργασία και όταν σχόλαγε από την εργασία του, επέστρεφε στο ίδρυμα. Αυτή η διαδικασία ήταν μία πρόχειρη και προσωρινή λύση, χωρίς άλλες δυνατότητες και με ημερομηνία λήξης.
Το υπουργείο μας δεν έλαβε ποτέ υπόψη του τις τόσες καταχωνιασμένες στα χρονοντούλαπά του μελέτες και αναφορές του γράφοντος, για την ίδρυση ενός μετεαϊδρυματικού σταδίου, ώστε τα παιδιά που αποφοιτούν από το Αναμορφωτήριο και στερούνται οικογένειας ή η οικογένειά τους είναι ηθικώς ακατάλληλη να μπορούν να διαμένουν σε κάποια νομοθετημένη εστία, κάτω από την παιδαγωγική επίβλεψη και κατεύθυνση ειδικών, όπως άλλωστε γίνεται σε όλες τις προηγμένες χώρες, έως ότου ορθοποδήσουν και βγουν στο χάος της κοινωνίας για να επανενταχθούν.
Αυτές οι μελέτες προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης σήμαναν και ένα καμπανάκι, όπου δυστυχώς το καμπανάκι, αργότερα, έγινε καμπάνα των Παρισίων, όταν κάποια μέρα ο Γιάννης βρέθηκε… κρεμασμένος στις τουαλέτες του Αναμορφωτηρίου.
Λίγες ημέρες πριν το τραγικό συμβάν, ένα ενδεκάχρονο αγόρι, ο Γιάντσος, είχε γεμίσει τους τοίχους των εσωτερικών προαυλίων γράφοντας με κιμωλία: «Τον Γιάννη θα τον φάει η μοναξιά του.»
Ραντεβού στα Επείγοντα
Πρόκειται για μια τρυφερή συναισθηματική ιστορία δυο νέων ανθρώπων, του Δημήτρη και της Ελένης.Από διαφορετικές φυλακές ο καθένας, αγαπιούνται πλατωνικά και από μακριά. Όμως κάνουν τη θυσία με το όποιο κόστος ήθελε προκύψει, να αυτοτραυματισθούν χαράζοντας βαθιά τις φλέβες των χεριών τους, ώστε να κινδυνέψουν σοβαρά, σε βαθμό που να κινητοποιηθούν οι υπηρεσίες των δυο φυλακών, για να τους μεταφέρουν στο νοσοκομείο των φυλακών, μόνον και μόνον για να ιδωθούν από κοντά, έστω και για λίγες στιγμές σε αυτές τις δύσκολες ώρες που περνούν και οι δυο μέσα στη φυλακή τους.
Τα δυο παιδιά είχαν δώσει μέσα από τα σήματα που έκαναν ραντεβού στα επείγοντα περιστατικά του νοσοκομείου, με αυτόν τον μοναδικό και επικίνδυνο τρόπο. Και η αυλαία του πιο ευφάνταστου σεναρίου ανοίγει. Και ενώ εμείς φτάσαμε πρώτοι, σε λίγο να σου και φέρνουν την Ελένη, μια 19χρονη κοπέλα των Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού, και αυτήν με το ίδιο σύμπτωμα, με κομμένες τις φλέβες των χεριών και γεμάτη αίματα. Είναι μια ώρα κρίσιμη για τη ζωή των παιδιών και μέσα στον χαμό και στη βαβούρα που επικρατεί στα επείγοντα περιστατικά, τα παιδιά ψάχνουν με το αγωνιώδες βλέμμα τους να βρουν το ένα το άλλο…
Σήμερα, ο Δημήτρης και η Ελένη είναι παντρεμένοι και έχουν δυο χαριτωμένα κοριτσάκια. Ο Δημήτρης εργάζεται σε μία μεγάλη ασφαλιστική εταιρεία και η Ελένη σε κάποια βιομηχανία.
Όμως, κάπου κάπου, έρχονται και βλέπουν τον παλιό τους «δεσμώτη» και τότε «η θύμηση της ζωής στη φυλακή μας φέρνει λίγα χρονάκια πίσω. Τότε, στα πικρά εκείνα χρόνια της φυλακής που ζήσαμε και πέρασαν με κακές αλλά και καλές αναμνήσεις».
Είναι περισσότερο από σαφές και επιτακτικό να γίνει κάτι πριν η όλη κατάσταση που ζουν χιλιάδες κρατούμενοι χαρακτηριστεί μη αναστρέψιμη.
Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2015
Η χαρά των παιδιών ήταν τότε το Αρμένικο Ίδρυμα Καραγκιοζιάν που πρόσφερε συσσίτιο στα παιδιά των αρμενίων προσφύγων μέχρι 13 ετών
Η χαρά των παιδιών ήταν τότε το Αρμένικο Ίδρυμα Καραγκιοζιάν που πρόσφερε συσσίτιο στα παιδιά των αρμενίων προσφύγων μέχρι 13 ετών. Πηγαίνανε και τρώγανε τα μεσημέρια μετά το σχολείο και ξαναγυρίζανε πίσω. Και καμιά φορά από το σχολείο ερχόταν ο στόλος και έπαιρνε όλα τα παιδιά μαζί και τα πηγαίνανε στα καράβια.
Ίδρυμα Καραγκιοζιάν:
http://www.armeniancommunity.gr/…/idryma-xaouarnt-karagkioz…|
ΟΠΙΔΟΥ: Νικολίνα Μυωφά | Μαρτυρία Ε. Ο.
#μαρτυρίες #armeniancomminitygr #παραγκούπολη #Δουργούτι#neoskosmos
ΟΠΙΔΟΥ: Νικολίνα Μυωφά | Μαρτυρία Ε. Ο.
#μαρτυρίες #armeniancomminitygr #παραγκούπολη #Δουργούτι#neoskosmos
Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2015
η ΦΩΤΟ-γραφία της ημέρας: ως έργο ζωγραφικής.... εκπληκτικό το παιγνίδι των χρωμάτων με το φως....
η ΦΩΤΟ-γραφία της ημέρας: ΣΠΕΤΣΕΣ!!! ως έργο ζωγραφικής.... εκπληκτικό το πα...:
Η καιτη κυριοπουλου φωτογραφία του χρήστη Το καφενεδακι της μαργαριτας .
Η καιτη κυριοπουλου φωτογραφία του χρήστη Το καφενεδακι της μαργαριτας .
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)